سوزنبان

زندگی

2012-02-17T19:40:00.000+03:30

زندگی همچون یك خانه شلوغ و پراثاث و درهم و برهم است
و تو درآن غرق ...
این تابلو را به دیوار اتاق مى زنى ،
آن قالیچه را جلو پلكان مى اندازى،
راهرو را جارو مى كنى،
مبلها به هم ریخته است،
مهمان ها دارند مى رسند و هنوز لباس عوض نكرده اى،
در آشپزخانه واویلاست و هنوز هم كارهات مانده است .
یكی از مهمان ها كه الان مى آید نكته بین و بهانه گیر و حسود
و چهارچشمى همه چیز را مى پاید...
از این اتاق به آن اتاق سر مى كشى،
از حیاط به توى هال مى پرى،
از پله ها به طبقه بالا میروى، بر میگردى
پرده و قالى و سماور و گل و میوه و چاى و شربت و شیرینى و حسن
وحسین و مهین و شهین .......
غرقه درهمین كشمكش ها و گرفتاری ها و مشغولیات و خیالات
مى روى و مى آ یى و مى دوى و مى پرى
كه ناگهان سر پیچ پلكان جلوت یك آینه است ...

از آن رد مشو...!
لحظه اى همه چیز را رها كن ،
خودت را خلاص كن،
بایست و با خودت روبرو شو،
نگاهش كن
خوب نگاهش كن
او را مى شناسى ؟
دقیقا ور اندازش كن
كوشش كن درست بشنا سی اش،
درست بجایش آورى
فكر كن ببین این همان است كه مى خواستى باشى ؟
اگر نه
پس چه كسى و چه كارى فوری تر و مهم تر از اینكه
همه این مشغله هاى سرسام آور و روزمره و تكرارى و زودگذر و
تقلیدى و بی دوام و بى قیمت
را از دست و دوشت بریزى و به او بپردازى،
او را درست كنى،
فرصت كم است
مگر عمر آدمى چند هزار سال است ؟!
چه زود هم مى گذرد
مثل صفحات كتابى كه باد ورق مى زند،

آنهم كتاب كوچكى كه پنجاه، شصت صفحه بیشتر ندارد...

علی شریعتی

2012-02-17T12:18:00.000+03:30

ﮔﯿﺮﻡ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﯿﺎﻩ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺍﺳﺖ ، ﺗﻮ ﺷﻤﻊ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻦ

ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺰﺍﺭﺷﮕﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺑﺎﺷﯽ

ﺷﻤﻊ ﺑﺎﻥ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﻮﺭﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ

ﺍﯾﻦ همه ی ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

جنگجو

2012-02-17T08:22:00.000+03:30

عشق شمشیر جنگجوست ؛ هر جایی را که ببرد زندگی می بخشد نه مرگ.

دوره ارزانی است

2012-02-14T09:49:00.002+03:30

دوره ارزانی است
شرف اینجا ارزان
تن عریان ارزان
آبرو قیمت یک تکه نان
ودروغ ازهمه چیز ارزانتر
وچه تخفیف بزرگی خورده است
قیمت هر انسان
چه خریدش آسان
و فروش آسانتر
چه گران است ولی آزادی
همه زندانی شیطان شده اند
و گناهان بزرگ
چو حصاری شده اند
که گذر ممکن نیست

وبلاگ شاعر

خطری نزدیک است

2012-02-14T09:47:00.002+03:30

خطری نزدیک است

بیش از اینها نزدیک

لیکن از بس که شنیدیم و

همه عمر بدیدیم همین بازی سخت

عادتی کهنه به ما میگوید

زندگی باید کرد

زندگی با خطرات نزدیک

نویسنده: محمد پی پل زاده

شعری از بودا

2012-02-01T11:38:00.001+03:30

چوب را برای هر آنچه زندگی میکند کنار بگذار،
با آن هیچ کس را میازار،
میلی برای فرزند، نه- پس چگونه میلی برای دوست؟
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

از همراهی محبت زاید،
و از محبت، رنج
چون این زهر را که از محبت برمیتراود بینی،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

با دلسوزیِ یاران یکرنگ خود
مرد، با دلی دربند، از مقصد غافل میماند،
چون در دوستی این بیم را بینی
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

او همچون شاخههای انبوه خیزران
مشتاق فرزند و همسرست:
هم بدان سان که فراز شاخهای بلند از پیچیدگی آزادست
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

گوزن آزاد، آزادانه میخروشد.
از برای غذای خود به هرجای که خواهد همی رود،
ای فرزانه، در این آزادی نظر کن
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

در همه جا آزاد، تک و تنها،
و به این و آن نیک خرسند،
خطرها را بیباک به جان خریدار،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

اگر دوستی بیابی که با او سفر کنی،
مجذوب و ثابت قدم، لایق،
برخطرها همه غالب
آگاه و خوشدل همسیر او باش.
چون کسی را که به همسفری ارزد نیافتی
کسی که ثابت قدم و مجذوب نیست،
هم بدان سان که راجه سرزمین فتح شده را وامیگذارد،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

کامهای شادیآور، شیرین، مجذوب کننده،
دل را به شکلهای گوناگون آشفته میکنند.
با دیدن این زهر زادۀ کام،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

«از برای من طاعون، آماس، درد هست،
و نیش، هراس، و بیماری»!
با نظارۀ این هراس در زادۀ کام،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

گرما و سرما، گرسنگی و عطش
باد، آفتاب، صف خرمگسان، ماران:
با غلبه بر یکی و همۀ اینان،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

چونان که پیل سترگ و تناور، به گونۀ نیلوفر،
که چون میلش به گوشههای جنگل باشد
گله را ترک میگوید
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

این برای آن که انبوه مردمان را دوست میدارد نیست
رسیدن به آسایش گذرنده
سخن خویشاوند خورشید را به راستی بشنو،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

با ترک بیهودگیهای نظر،
راه راست را برده، طریقت را یافته:
«میدانم! مرا دیگری دلیل نیست!»
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

آز رفته، تزویر رفته، تشنگی رفته، شک رفته،
و فریبها را همه بر باد داده،
از جهان یکسره بینیاز گشته.
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

بازی، خوشیها، شادی، و این نشاط این جهانی،
به همۀ اینها دست یازیده و بیتوجه بدانها،
دور از فرّ و شکوه و به راستگویی،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

پسر، همسر و پدر، مادر و خواسته،
چیزهای ثروتافزای، گرههای خویشی،
این لذات را به یکباره بازنه،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

آنها جز بند چیزی نیستند، و شادی شان کوتاه،
شیرینیشان اندک، و رنجهاشان بسیار،
همچون قلابهایی در گلوبند! این را بدان و با یقین
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

با چشمانی فروافتاده، بیدرنگ،
با حواسی نگهبانی شده، با اندیشههایی نگاهبانی شده،
با دلی که نه چرکین شود نه بسوزد،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

ای پدر خانواده! زیورها را به دورافکن
چونان که درخت مرجان بهنگام برگریزان:
و در جامۀ زرد بیرون آی.
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

مزهها را تشنه مباش، مگر از آز آزاد،
با گامهای سنجیده خانه به خانه میرو،
نه خواجه، نه بندۀ کس.
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

از پنج مانع دل آزاد،
دور از هر آلودگی، یقین تو
به هیچ کس، از مهر و کین برکنده،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

از شادیها و دردها
نشاطها و رنجهای از پیششناخته رو گردان باش،
یکسانی و آرامش را یافته، پاک،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

در تلاش یافتن دورترین مقصد،
نه در اندیشه سست، و نه در راهها تنآسان،
در آغاز نیرومند، استوار، پایدار.
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

از تنها فکر کردن غافل منشین،
در میان چیزها همواره با «درمه» سفر کن،
زنده از زهر همۀ وجودها،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

مشتاق به عزم پایان دادن تشنگی،
شنوا، بیدار، یکدل
بس کوشا، با یقین، با ذَمّۀ خلاصه
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

چون شیرِ بیباک از آوازها،
چون باد نه در بند دام،
چون نیلوفر بیآلایشِ آب
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

تو نیز چونان شیر، با فکِّ نیرومند،
شاه جانوران، که فاتحانه میرود،
رخت و تخت خویش به دورافکن،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

یکسانی، دوستی، شفقت، آسایش
و دلسوزی بهنگام را دنبال کن،
طاق، نه با دیگری در همۀ جهان جفت.
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

و آزاد از شهوت، فریب و کینه
بندها را گسسته،
به هنگام از میان رفتن زندگانی بیهراس،
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

مردمان خدمت میکنند و به قصدی همراه میآیند:
در این زمانه دوستانی که چیزی چشم [از تو] نداشته باشند، اندکند:
مردمان، در مرادهای خودپسندانه، دانا، ناپاکاند.
به کردار کرگدن تنها سفر کن.

آموزش مدیتیشن - آلایا

2012-01-20T11:37:00.002+03:30

هنگامی که شما انرژی روشنایی خلق کنید، شما مردم یا موقعیت ها را جذب می کنید. با استفاده از انرژی قلبتان ومراقبه، شما سریعتر توسعه می یابید و پیشرفت می کنید. زیرا آنگاه با سرچشمه هماهنگ هستید، هوشیاری مرکزی کیهانی.

هرچیزی که شما را آرام و راحت می کند مراقبه است. بنابراین، این فقط نشستن در سکوت نیست، بلکه مطالعه کردن، نقاشی کردن، آواز خواندن، قدم زدن در طبیعت هم هست. هرچیزی که باعث پرتو افکندن امواج آلفا و دلتا توسط مغزتان بشود.

بنابراین با به یاد داشتن اینها بیایید یک مراقبه ی کوتاه انجام دهیم تا انرژی تان را فعال و سیاره را از انرژی های زیان اور پاک کنیم.

پس راحت بنشینید. این مهم است که راحت باشید زیرا انرژی می تواند به آسانی جریان داشته باشد.

چشمانتان را ببندید تا چیزی حواس شما را پرت نکند. اکنون شروع به راحت کردن هر یک از قسمتهای بدنتان کنید. از صورت شروع کنید... پیشانی را شل کنید... گونه هایتان را شل کنید و دندانهایتان را به هم نزنید. گردن تان را راحت کنید... بازوهایتان... انگشتانتان... راحتی را در پاهایتان احساس کنید.

حال سه نفس عمیق بکشید و با داخل کشیدن هر نفس، انرژی کیهانی که در اطرافتان است را به درون بدن خود بکشید. هنگامی که نفستان را بیرون می دهید، ببینید که این انرژی چگونه بدن شما را از انرژی های بدی که لازم ندارید، پاک می کند. همه ی انرژی های غیر ضروری را به بیرون بدمید و بگذارید ناپدید شوند. هر بار که این را انجام می دهید، شما نورانی و نورانی تر می شوید... به یاد داشته باشید... افکار، انرژی هستند. آنها از مرحله ی "آسترالی" شروع می کنند و روی بدن فیزیکیتان نیز اثر می گذارند.

بنابراین هربار که شما نفس به داخل و به بیرون می دهید، شما نورانی و نورانی تر می شوید. شما بدنتان را با یک روشنایی پاک و دوست داشتنی احساس می کنید. این روشنایی تابان سرچشمه است. هشیاری هستی. روشنایی دارد بزرگ و بزرگتر می شود... و شما توسط یک توپی از روشنایی برافروخته، پوشیده شده اید. صلح، دانش و عشق هستی را احساس کنید... به این نور اجازه دهید که شما را هماهنگ کند و التیام ببخشد... هرجایی که ضروریست.

ببینید که چگونه همه ی نقاط انرژی چاکرای شما هماهنگ و فعال می شود. همه ی آنها باهم مشترک می شوند و در قلب به هم می پیوندند. چگونگی گرم شدن و پرقدرت شدن قلبتان را احساس کنید. به خودتان بگویید:

من برای خرد و دانش آماده ام...

من برای عشق آماده ام...

هشیاری و خلاقیت من دائما در حال توسعه یافتن است...

من سالم هستم و از برنامه ریزی ها و انرژی های محدود کننده آزادم...

من از سیستم های باوری آزاد هستم و خودم مسئولیت زندگی ام را به عهده دارم...

خواسته ها و انگیزه های من با هستی هماهنگ است...

من مهربان و دلسوز هستم...

من عشق می بخشم و دریافت می کنم...

من زندگی ای پر از عشق دارم...

اکنون ببینید این توپ نورانی که شما هستید، آنقدر بزرگ شده که تمام سیاره را پوشش داده است. تمام این فرکانس در حال پاک کردن زمین از هر نوع انرژی منفیست. ببینید که چگونه همه ی انرژی های تاریک سوزانده می شوند و انرژی روشنایی آنها را پس می زند. در رده ی آسترالی ، این اتفاق واقعا در حال روی دادن است و این بر رده ی فیزیکی هم اثر شدید خواهد گذاشت.

شما می توانید این مراقبه را هرگاه که خواستید انجام دهید. این انرژی معنوی را در سیاره تقویت خواهد کرد. بنابراین همگی این فرصت را برای رشد و نمو کردن خواهند داشت. به یاد داشته باشید، همه چیز انرژی است و زمان در واقعیات بالاتر وجود ندارد. زمان فقط تصور کلی سه بعدی زمینی ماست. زمان و فضا قابل انعطاف است. عالمگیر فکر کنید. با عشق فکر کنید. عشق کلید است.

منبع

توسط آلایا (کـــــارگر روشنایی)

اخبار شوکه کننده در مورد 2012

2012-01-19T08:28:00.002+03:30

نوه آخرین امپراتور ژاپن در اوایل ژانویه 2012 سخترانی عجیبی در مورد اتفاقات 21 دسامبر 2012 داشتند، اعم ازینکه سه روز و سه شب نورخورشید نخواهیم داشت.
تاکید ایشان به عشق (بی قید وشرط) وشفقت،درستی،مثبت اندیشی و دوری از خودخواهی های رایج است و اینها را تنها راه نجات می داند.
ایشان به ساخت پناهگاه مشترک زیرزمینی توسط چندین کشور اروپایی اشاره کرده و می گوید که بعید می داند این برگزیدگان جان بدر برند...!!!

شما رو به دیدن این ویدو دعوت می کنم.( به انگلیسی ساده زمان 8 دقیقه)

Princess Kaoru Nakamaru in Japan talks about the coming times. Why would the Universe cause fear and panic? Isn't all creation build of LOVE. All fear based thoughts,manifestions are all created by the ego. Ego is also a part of creation. You can choose what side you want to be on. FEAR (ego), or LOVE..

When it comes to the underground bases, according to many sources these bases have been taken out, and there was/is many more that she didnt talk about. You be the judge here. One thing is true tho. We really need to unite, and start focusing on the positive, love, forgiveness,trust, compassion etc.

How you act and behave, think and say, you are projecting it onto others, so the way you are to others, that is a reflection of yourself, how you feel, is what you want others to feel. When we all start to act,behave,say,feel,connect with our hearts etc, we all understand eachother, no fear, no disbelief, no mistrust, no lies, no me and you, no confusion. Thats what this means, we are all one. Its a we thing. Unity, the collective consciousness in balance and harmony. Do you understand??

****************************************************

People of planet Earth, Human Beings,
Unite as One and start focusing on the positive emotions: Love, Forgiveness, Trust, Altruism, Compassion, etc.

Everything you think or say is projecting in onto others and everywhere around you. Your thoughts and actions greatly influence those around you.

So let's start acting like CREATORS, in harmony, positivity and love.

Leave all negativity behind and never become angry or upset by anything - ever again! By contrast, charge all your actions with love and positivity.

You will be amazed of how beautiful and positive your life will become. You will witness your rebirth!

BE the change!

2012-01-17T19:57:00.001+03:30

"EVERYTHING is energy and comes back one day."

'via Blog this'

2012-01-17T14:09:00.001+03:30

آشفتگی من از این نیست که تو به من دروغ گفته ای، از این

آشفته ام که دیگر نمیتوانم تو را باور کنم.

فریدریش نیچه

Be Veg Go Green 2 Save The Planet

2012-01-15T23:39:00.000+03:30

خب سال 2012 هم رسید

طبق پیشگویی ها زمین وارد عصر جدیدی خواهدشد

عصرطلایی

و اگه قرار ما هم جزیی ازش باشیم باید خودمون رو آماده کنیم

...

زمین به عشق واقعی نیاز داره

ما هم

برای دریافت عشق به بخشیدن عشق

نیازداریم

چرا برای خوردن، بکشیم

گیاهخواری شیوه اصیل زندگی

2012-01-12T12:01:00.001+03:30

اما همواره یک چیز را به یاد داشته باش:

تو یک شاهدی.

از کتاب آتش و باد ذن

لطفا اجازه ندهید این اتفاق برای شما هم تکرار شود

2012-01-09T09:21:00.001+03:30

ابتدا به شدت سعی داشتم تا دبیرستان را تمام کنم و دانشکده را شروع کنم، سپس به شدت سعی داشتم تا دانشگاه را تمام کرده و وارد بازار کار شوم، بعد تمام تلاشم این بود که ازدواج کنم و صاحب فرزند شوم، سپس تمام سعی و تلاشم را برای فرزندانم بکار بردم تا آنها را تا حد مناسبی پرورش دهم، سپس می تونستم به کار برگردم، اما برای بازنشستگی تلاش کردم، اما اکنون که در حال مرگ هستم، ناگهان فهمیده ام که فراموش کرده بودم زندگی کنم

لطفا اجازه ندهید این اتفاق برای شما هم تکرار شود.

قدر دادن موقعیت فعلی خود باشید و از هر روز خود لذت ببرید.

برای به دست آوردن پول، سلامتی خود را از دست می دهیم

سپس برای بازیابی مجدد سلامتی مان پول مان را از دست می دهیم
گونه ای زندگی می کنیم که گویا هرگز نخواهیم مرد
و گونه ای می میریم که گویا هرگز زندگی نکرده ایم

2011-12-27T13:15:00.000+03:30

سخت آشفته و غمگین بودم…
به خودم می گفتم:
بچه ها تنبل و بد اخلاقند
دست کم میگیرند
درس ومشق خود را…
باید امروز یکی را بزنم، اخم کنم
و نخندم اصلا
تا بترسند از من
و حسابی ببرند…
خط کشی آوردم،
درهوا چرخاندم...
چشم ها در پی چوب ، هرطرف می غلطید
مشق ها را بگذارید جلو، زود، معطل نکنید !
اولی کامل بود،
خوب، دومی بدخط بود
بر سرش داد زدم...
سومی می لرزید...
خوب، گیر آوردم !!!
صید در دام افتاد
و به چنگ آمد زود...
دفتر مشق حسن گم شده بود
این طرف،
آنطرف، نیمکتش را می گشت
تو کجایی بچه؟؟؟
بله آقا، اینجا
همچنان می لرزید...
” پاک تنبل شده ای بچه بد ”
" به خدا دفتر من گم شده آقا، همه شاهد هستند"
” ما نوشتیم آقا ”
بازکن دستت را...
خط کشم بالا رفت، خواستم برکف دستش بزنم
او تقلا می کرد
چون نگاهش کردم
ناله سختی کرد...
گوشه ی صورت او قرمز شد
هق هقی کرد
و سپس ساکت شد...
اما همچنان می گریید...
مثل شخصی آرام، بی خروش و ناله
ناگهان حمدالله، درکنارم خم شد
زیر یک میز،
کنار دیوار ، دفتری پیدا کرد ……
گفت : آقا ایناهاش، دفتر مشق حسن
چون نگاهش کردم، عالی و خوش خط بود
غرق در شرم و خجالت گشتم
جای آن چوب ستم، بردلم آتش زد
سرخی گونه او، به کبودی گروید …..
صبح فردا دیدم
که حسن با پدرش، و یکی مرد دگر
سوی من می آیند...
خجل و دل نگران، منتظر ماندم من
تا که حرفی بزنند
شکوه ای یا گله ای، یا که دعوا شاید
سخت در اندیشه ی آنان بودم
پدرش بعدِ سلام، گفت : لطفی بکنید، که حسن را ببرم!
گفتمش، چی شده آقا رحمان ؟؟؟
گفت : این خنگ خدا
وقتی از مدرسه برمی گشته
به زمین افتاده بچه ی سر به هوا، یا که دعوا کرده
قصه ای ساخته است
زیر ابرو وکنارچشمش، متورم شده است
درد سختی دارد، می بریمش دکتر با اجازه آقا …….
چشمم افتاد به چشم کودک...
غرق اندوه و تاثرگشتم
منِ شرمنده معلم بودم
لیک آن کودک خرد وکوچک
این چنین درس بزرگی می داد
بی کتاب ودفتر ….
من چه کوچک بودم
او چه اندازه بزرگ
به پدر نیز نگفت
آنچه من از سرخشم، به سرش آوردم
عیب کار ازخود من بود و نمیدانستم
من از آن روز معلم شده ام ….
او به من به یاد آورد این کلام را...
که به هنگامه ی خشم
نه به فکر تصمیم
نه به لب دستوری
نه کنم تنبیهی

یا چرا اصلا من عصبانی باشم
با محبت شاید، گرهی بگشایم
با خشونت هرگز...
هرگز...

2011-12-23T10:42:00.000+03:30

در زمان سلطان محمود می‌کشتند که شیعه است

زمان شاه سلیمان می‌کشتند که سنی است

زمان ناصرالدین شاه می‌کشتند که بابی است

زمان محمد علی شاه می‌کشتند که مشروطه طلب است

زمان رضا خان می‌کشتند که مخالف سلطنت مشروطه است

زمان پسرش می‌کشتند که خراب‌کار است

امروز توی دهن‌اش می‌زنند که منافق است و

فردا وارونه بر خرش می‌نشانند و شمع‌آجین‌اش می‌کنند که لا مذهب است.

اگر اسم و اتهامش را در نظر نگیریم چیزی عوض نمی شود :

تو آلمان هیتلری می کشتند که یهودی است

حالا تو اسرائیل می‌کشند که طرف‌دار فلسطینی‌ها است

عرب‌ها می‌کشند که جاسوس صهیونیست‌ها است

صهیونیست‌ها می‌کشند که فاشیست است

فاشیست‌ها می‌کشند که کمونیست است‌

کمونیست‌ها می‌کشند که آنارشیست است

روس ها می‌کشند که پدر سوخته از چین حمایت می‌کند

چینی‌ها می‌کشند که حرام‌زاده سنگ روسیه را به سینه می‌زند

و می‌کشند و می‌کشند و می‌کشند

و چه قصاب خانه‌یی است این دنیای بشریت

احمد شاملو

2011-12-19T15:29:00.002+03:30

آنقدر زمین خورده ام که بدانم

برای برخاستن
نه دستی از برون
که همتی از درون
لازم است
حالا اما
نمی خواهم برخیزم
می خواهم اندکی بیاسایم
فردا
برمی خیزم
وقتی که فهمیده باشم چرا
زمین خورده ام

2011-11-28T01:19:00.000+03:30

عیب کوچولوی عروس

جواني مي خواست زن بگيرد به پيرزني سفارش کرد تا براي او دختري پيداکند. پيرزن به جستجوپرداخت،دختري را پيدا کرد و به جوان معرفي کرد وگفت اين دختر از هر جهت سعادت شما را در زندگي فراهم خواهدکرد. جوان گفت: شنيدهام قداو کوتاه است پيرزن گفت:اتفاقا اين صفت بسيار خوبي است، زيرا لباس هاي خانم ارزان تر تمام مي شود جوان گفت: شنيده ام زبانش هم لکنت دارد پيرزن گفت: اين هم ديگر نعمتي است زيرا ميدانيد که عيب بزرگ زن هاپرحرفي است اما اين دختر چون لکنت زباندارد پر حرفي نمي کند و سرت را به درد نمي آورد جوان گفت: خانم همسايه گفته است که چشمش هم معيوب است پيرزن گفت: درست است ،اين هم يکي ازخوشبختي هاست که کسي مزاحمآسايششما نمي شود و به او طمع نمي برد جوان گفت: شنيده ام پايش هم مي لنگد و اين عيب بزرگي است پيرزنگفت: شما تجربهنداريد،نمي دانيد که اين صفت ، باعث مي شود که خانمتان کمتر از خانه بيرون برود وعلاوه بر سالمماندن، هر روز هم از خيابانگردي ،خرج برايت نمي تراشد جوان گفت: اين همه به کنار، ولي شنيده ام که عقل درستي هم ندارد پيرزن گفت: ايواي، شما مرد ها چقدربهانهگير هستيد، پس يعني مي خواستي عروس به اين نازنيني، اين يک عيب کوچک را هم نداشته باشد

2011-11-27T16:01:00.000+03:30

The meaning of Life is to have Love in your Heart

Love is the solution for everything

Love is the key

Be prepared for the coming Transformation Light Energy

Now is the opportunity to evolve your consciousness

Activate your Love in your Heart and send it daily

to planet Earth.

Alaje

http://alajefromthepleiades.com
http://www.youtube.com/user/777ALAJE#g/p

2011-11-22T23:57:00.001+03:30

«آگاهی "نعمتی است که خدا به هرکس داده کاش نگیرد و به هر کس نداده کاش ندهد.(فلسفه انسان)»

* «در داستان خلقت است که مسئولیت معنا پیدا می‌کند و اینکه عشق و عقل هر دو باید دست اندر کار باشند تا آدم بیدار شود و به بینایی برسد.»

* «کسی که راه را غلط رفته، اگر درست راه برود، زودتر ممکن است راه درست را بیابد تا آنکه در راه درست، غلط راه می‌رود.»

و چه بسیارند کسانی ک همیشه حرف میزنند بی انکه چیزی بگویند وچه اندک اندکسانی ک حرف نمیزنند امابسیار میگویند...

کارمای خوب تولید کنیم

2011-11-21T18:40:00.001+03:30

در حقیقت همه چیز با همدیگر در ارتباط هستند. ما به این کارما (پیامد اعمال) می گوییم. کارما چیست؟ کارما (پیامد اعمال) نتیجه اعمال یک شخص است. 2 نوع کارما وجود دارد: کارمای خوب و کارمای بد. ما خبر نداریم اما هر یک از ما یک انبار عظیم انرژی داریم، لذا اگر در درون ناراحت باشیم، بر محیط بیرون نیز اثراتی بزرگ داریم. شاید افکار ما بر شرایط اقلیمی تأثیر بگذارد. یک دانشمند ژاپنی این موضوع را کشف کرده است. به عنوان مثال اگر شما یک لیوان آب به کسی بدهید تا آن را بنوشد، فکر های شما در آن زمان بر ارتعاشات آب اثر میگذارد، و لذا ذرات آب را تغییر میدهد. این مسئله از تصاویر گرفته شده مورد تحلیل قرار گرفته است. لذا وقتی شما یک لیوان آب را با شفقت به کسی بدهید، آن آب متفاوت میشود. وقتی با ناراحتی هم بدهید، متفاوت است.

و وقتی قلب شما پر از خشم است اگر به کسی آب بدهید، ذرات آب متفاوت میشوند. وقتی لیوان را در دست می گیرید تا بنوشید، ذرات آب بسته به احساس شما به شکل های مختلف در می آیند. در واقع من زیاد تحقیقات علمی انجام نمی دهم، اما این مسئله واقعاً علمی است. بین انسان و طبیعت ارتباط بسیار نزدیکی وجود دارد. ما در درون مان، قدرت بسیار زیادی داریم. اما آن را نمی بینیم، چرا اینطور است؟ به این خاطر که مقدار زیادی گوشت می خوریم و بعد حرص، نفرت، و شهوت را به زندگی مان وارد می کنیم و اینها ما را آشفته می کنند تا نتوانیم حجاب مان را برداریم و لذا از طبیعت جدا بمانیم. به همین خاطر ما حس نمی کنیم که بین ما و طبیعت ارتباط نزدیکی هست، در حالیکه در واقع ما کاملاً با هم در ارتباطیم.

در نتیجه، افکار هر یک از ما یا وقتی هر کدام از ما خشمگین می شویم، بر محیط اطراف، درختان، و گیاهان اطراف ما نیز تأثیر می گذارد. یا هر وقت که عشق مان را ابراز کنیم، و قلب شفیق مان را به طور کامل بگشاییم، محیط ما و همه اطرافیان ما میتوانند گرمای محبت مان را حس کنند.

راهب تیچ کوانگ لونگ

2011-10-09T01:20:00.002+03:30

يكي قطره باران ز ابري چكيد خجل شد چو پهناي دريا بديد

كه جايي كه درياست من كيستم گر او هست حقّاً كه من نيستم

چو خود را به چشم حقارت بديد صدف در كنارش به جان پروريد

سپهرش به جايي رسانيد كار كه شد نامور لؤلؤ شاهوار

بلندي از آن يافت كو پست شد در نيستي كوفت تا هست شد

2011-08-16T23:13:00.001+04:30

راه رفتن بیاموز، زیرا راه هایی که می روی جزیی از تو می شود و سرزمین هایی که می پیمایی بر مساحت تو اضافه می کند. دویدن بیاموز ، چون هر چیز را که بخواهی دور است و هر قدر که زودباشی، دیر و پرواز را یاد بگیر نه برای این که از زمین جدا باشی، برای آن که به اندازه فاصله زمین تا آسمان گسترده شوی

من راه رفتن را از یک سنگ آموختم ، دویدن را از یک کرم خاکی و پرواز را از یک درخت بادها از رفتن به من چیزی نگفتند، زیرا آن قدر در حرکت بودند که رفتن را نمی شناختند

پلنگان، دویدن را یادم ندادند زیرا آن قدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند پرندگان نیز پرواز را به من نیاموختند، زیرا چنان در پرواز خود غرق بودند که آن را به فراموشی سپرده بودند اما سنگی که درد سکون را کشیده بود، رفتن را می شناخت کرمی که در اشتیاق دویدن سوخته بود، دویدن را می فهمید و درختی که پاهایش در گل بود، از پرواز بسیار می دانست آنها از حسرت به درد رسیده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت و کمال معرفت آن است که خودت را باور داشته باشی

2011-08-16T22:33:00.002+04:30

تنهایی - شعری از دریتا کُمو

تنهایی تلفنی‌ست که زنگ می‌زند مُدام

صدای غریبه‌ای‌ست که سراغِ دیگری را می‌گیرد از من

یک‌شنبه سوت ‌و کوری‌ست که آسمانِ ابری‌اش ذرّه‌ای آفتاب ندارد

حرف‌های بی‌ربطی‌ست که سر می‌بَرَد حوصله‌ام را

تنهایی زل‌زدن از پشتِ شیشه‌ای‌ست که به شب می‌رسد

فکرکردن به خیابانی‌ست که آدم‌هایش قدم‌زدن را دوست می‌دارند

آدم‌هایی که به خانه می‌روند و روی تخت می‌خوابند و چشم‌های‌شان را می‌بندند امّا خواب نمی‌‌بینند

آدم‌هایی که گرمای اتاق را تاب نمی‌آورند و نیمه ‌شب از خانه بیرون می‌زنند

تنهایی دل‌سپردن به کسی‌ست که دوستت نمی‌دارد

کسی که برای تو گُل نمی‌خَرَد هیچ‌وقت

کسی که برایش مهم نیست روز را از پشتِ شیشه‌های اتاقت می‌بینی هر روز

تنهایی اضافه‌بودن‌ است در خانه‌ای که تلفن هیچ‌وقت با تو کار ندارد

خانه‌ای که تو را نمی‌شناسد انگار

خانه‌ای که برای تو در اتاقِ کوچکی خلاصه شده است

تنهایی خاطره‌ای‌ست که عذابت می‌دهد هر روز

خاطره‌ای که هجوم می‌آوَرَد وقتی چشم‌ها را می‌بندی

تنهایی عقربه‌های ساعتی‌ست‌ که تکان نخورده‌اند وقتی چشم باز می‌کنی

تنهایی انتظارکشیدنِ توست وقتی تو نیستی

وقتی تو رفته‌ای از این خانه

وقتی تلفن زنگ می‌زند امّا غریبه‌ای سراغِ دیگری را می‌گیرد

وقتی در این شیشه‌ای که به شب می‌رسد خودت را می‌بینی هر شب

دریتا کُمو بیست‌ و سه ‌سال بیش‌تر زندگی نکرد. اهلِ آلبانی بود. هزار و نهصد و پنجاه ‌و هشت به دنیا آمد و هزار و نهصد و هشتاد و یک مُرد. سرطان گرفت و وقتی برای همیشه چشم‌هایش را بست مادرش را برده‌ بودند برای بیگاری و هیچ آشنایی بالای سرش نبود که در آخرین دقیقه‌ها برایش طلبِ آرامش کند ...

2011-06-27T16:51:00.000+04:30

تائو ت چینگ

راهنمای هنر زندگی و خرد ناب

39

در هماهنگي با تائو
آسمان صاف و گسترده است،
زمين محكم و غني است،
همه موجودات در شكوفايي اند
و خوشنود از آن چه هستند،
به توليد مثل مي پردازند؛
در حالي كه لحظه به لحظه تازه مي شوند.
هنگامي كه انسان در تائو دخالت مي كند،
آسمان آلوده مي شود،
زمين فقير مي شود،
تعادل از ميان مي رود
و نسل موجودات منقرض مي شود.

فرزانه با مهر و شفقت به اجزا مي نگرد
زيرا از كل آگاه است.
هميشه در حال تواضع است،
از خودستايي پرهيز مي كند
و اجازه مي دهد جريان تائو او را شكل دهد.

2011-06-27T09:15:00.000+04:30

انیشتین می‌گفت : « آنچه در مغزتان می‌گذرد، جهانتان را می‌آفریند. »

استفان کاوی (از سرشناسترین چهره‌های علم موفقیت) احتمالاً با الهام از همین حرف انیشتین است که می‌گوید:« اگر می‌خواهید در زندگی و روابط شخصی‌تان تغییرات جزیی به وجود آورید به گرایش‌ها و رفتارتان توجه کنید؛ اما اگر دلتان می‌خواهد قدم‌های کوانتومی بردارید و تغییرات اساسی در زندگی‌تان ایجاد کنید باید نگرش‌ها و برداشت‌هایتان را عوض کنید .»
او حرفهایش را با یک مثال خوب و واقعی، ملموس‌تر می‌کند:« صبح یک روز تعطیل در نیویورک سوار اتوبوس شدم. تقریباً یک سوم اتوبوس پر شده بود. بیشتر مردم آرام نشسته بودند و یا سرشان به چیزی گرم بود و درمجموع فضایی سرشار از آرامش و سکوتی دلپذیر برقرار بود تا اینکه مرد میانسالی با بچه‌هایش سوار اتوبوس شد و بلافاصله فضای اتوبوس تغییر کرد. بچه‌هایش داد و بیداد راه انداختند و مدام به طرف همدیگر چیز پرتاب می‌کردند. یکی از بچه‌ها با صدای بلند گریه می‌کرد و یکی دیگر روزنامه را از دست این و آن می‌کشید و خلاصه اعصاب همه‌مان توی اتوبوس خرد شده بود. اما پدر آن بچه‌ها که دقیقاً در صندلی جلویی من نشسته بود، اصلاً به روی خودش نمی‌آورد و غرق در افکار خودش بود. بالاخره صبرم لبریز شد و زبان به اعتراض بازکردم که: «آقای محترم! بچه‌هایتان واقعاً دارند همه را آزار می‌دهند. شما نمی‌خواهید جلویشان را بگیرید؟» مرد که انگار تازه متوجه شده بود چه اتفاقی دارد می‌افتد، کمی خودش را روی صندلی جابجا کرد و گفت: بله، حق با شماست. واقعاً متاسفم. راستش ما داریم از بیمارستانی برمی‌گردیم که همسرم، مادر همین بچه‌ها٬ نیم ساعت پیش در آنجا مرده است. من واقعاً گیجم و نمی‌دانم باید به این بچه‌ها چه بگویم. نمی‌دانم که خودم باید چه کار کنم و ... و بغضش ترکید و اشکش سرازیر شد.»

استفان کاوی بلافاصله پس از نقل این خاطره می‌پرسد:« صادقانه بگویید آیا اکنون این وضعیت را به طور متفاوتی نمی‌بینید؟ چرا این طور است؟ آیا دلیلی به جز این دارد که نگرش شما نسبت به آن مرد عوض شده است؟ » و خودش ادامه می‌دهد که:« راستش من خودم هم بلافاصله نگرشم عوض شد و دلسوزانه به آن مرد گفتم: واقعاً مرا ببخشید. نمی‌دانستم. آیا کمکی از دست من ساخته است؟ و....

اگر چه تا همین چند لحظه پیش ناراحت بودم که این مرد چطور می‌تواند تا این اندازه بی‌ملاحظه باشد٬ اما ناگهان با تغییر نگرشم همه چیز عوض شد و من از صمیم قلب می‌خواستم که هر کمکی از دستم ساخته است انجام بدهم .»

« حقیقت این است که به محض تغییر برداشت٬ همه چیز ناگهان عوض می‌شود. کلید یا راه حل هر مسئله‌ای این است که به شیشه‌های عینکی که به چشم داریم بنگریم؛ شاید هرازگاه لازم باشد که رنگ آنها را عوض کنیم و در واقع برداشت یا نقش خودمان را تغییر بدهیم تا بتوانیم هر وضعیتی را از دیدگاه تازه‌ای ببینیم و تفسیر کنیم . آنچه اهمیت دارد خود واقعه نیست بلکه تعبیر و تفسیر ما از آن است

2011-06-21T23:03:00.000+04:30