اگر به نظر می رسد در زندگی تان زنجیره ای از مشکلات از یک نوع واحد اتفاق می افتند،

پس تقریباً با قطعیت نسبت به قسمتی از درس هایتان آگاه شده اید.

 همانطور که می دانید، این درس ها قابل اجتناب نیستند. 

آنها اینجایند تا آموخته شوند.

علاوه بر این باید اشاره کنیم زمانی که با این درس ها روبر می شوید، چیزی که مانع درک و فهم وضعیت می شود،

 اغلب روند فکری خود شماست.

 جریان های تفکر هشیار شما کاملاً قابلیت آن را دارند که با کمک به دوری کردن از درسی که در حقیقت خواهان آموختن آن هستید، خود-ویرانگر باشند.

 بنابراین زمانی که با درستان روبرو می شوید، پیشنهاد می کنیم اگر امکان دارد به طور موقت،

هوشیاری و روند های تجزیه و تحلیل خود را به حالت تعلیق درآورید تا با ذهنی روشن تر به مشکلتان برگردید

 و آماده ی آموختن درسی شوید که برایش به اینجا آمده اید، نه آنکه فقط از آن اجتناب کنید.

ما می دانیم که پیوسته در حالت مراقبه ماندن چقدر مشکل است، چون ما هم زمانی در موقعیت شما بودیم و از آن نوع توهمی که شما فیزیکی می نامید، آگاهیم. با اصرار از شما می خواهیم، مدیتیشن را به شکل رسمی دنبال کنید، و در اوقات دیگر تلاش کنید پیوسته در وضعیت نیمه-مراقبه باقی بمانید. با این کار به مرحله ای از توجه و تمرکز می رسید که تکانه های ویرانگر شما آزادی آن را ندارند که ذهن شما را به طور کامل مسدود کنند و مانع از آموختن دروسی که برایشان اینجا هستید شوند.

بر روی وحدت کامل خودتان با تمامی چیزهایی که می بینید مراقبه کنید. این کار را یک بار و فقط در شرایط کنونی انجام ندهید، بلکه همیشه و به ویژه هنگام مشکلات انجام دهید. با این کار آن شرایط هم ساده تر و آرام تر می شوند. این قانون عشق است. تغییراتی که با عشق در کالبد معنوی خود باعث می شوید، خودشان را در کالبد فیزیکی شما منعکس می سازند.

از وبلاگ ابدیت در اوست