سوزنبان

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج

فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست

....

غنچه از خواب پرید ... و گلی تازه به دنیا آمد

خار خندید و به گل گفت : سلام ... و جوابی نشنید

خار رنجید ولی هیچ نگفت

ساعتی چند گذشت ... گل چه زیبا شده بود

دست بی رحمی آمد نزدیک ... گل سراسیمه ز وحشت افسرد

لیک آن خار در آن دست خلید ... و گل از مرگ رهید

صبح فردا که رسید ... خار با شبنمی از خواب پرید

گل صمیمانه به او گفت : سلام

منبع نت

4 comments:

Anonymous21/10/12 21:18
چه سهم ناچیزی است آنچه از عشق میبریم

چه سهم اندکی از عاشقی

و عشق اما چه دریایی است.......
ReplyDelete
Replies
Anonymous25/10/12 21:39
دلم تنگ می شود گاهی چقدر

و نیستی و هرگز نخواهی بود

من هستم اما و مدام دلم تنگ میشود
ReplyDelete
Replies
Anonymous14/11/12 10:39
سلام
ReplyDelete
Replies
Anonymous10/2/13 18:32
:)
ReplyDelete
Replies

Add comment

دعای ملتها

دعا می کنم به درگاه خداوند. تو انسانها را به یک صورت آفریدی. به فرمان تو همه مردم از یک خانواده ایم . ما در حضور مبارک تو و زیر سایه تو ایستاده ایم . همه ما در پناه رحمت توییم و همه گوش به فرمان تقدیر تواییم.

دعا می کنم به درگاه خداوند خالق. تو به همه عشق می ورزی . تو ما را با رحمت خود آشنا کردی.تو به ما تواناییهایی عطا کردی و تو ما را قادر به شناور بودن در دریای رحمتت کردی.

دعا می کنم به درگاه خداوندی که رحمتش را جهت اتحاد ملتها مقرر فرموده تا همه مذاهب با هم یک صدا باشند. دست در دست یکدیگر نهاده یکی شوند تا به یکدیگر کمک کنند و دیگران را از خود بدانند و مانند خواهر و برادر از یک خانواده باشیم و دنیا را مانند یک کشور(یک خانه) بدانیم و وجود دیگران را رحمت بدانیم .

به درگاه باری تعالی دعا می کنم تا همه انسانها را متحد کند.دعا می کنم که ما بنیانگذاران صلح و صفا باشیم و قلبهایمان یکی باشد. خداوند بخشنده مهربان از تو می خواهم که قلبم را با بوی خوش عشق خودت پر کنی. از تو می خواهم چشم دلم را باز کنی تا نورت را شاهد باشم . از تو می خواهم گوشم را باز کنی تا صدای دلنواز تو را بشنوم و باز هم از تو می خواهم که صراط مستقیم در تقدیرمان قرار دهی .

تو توانای توانمندترینی که هرگز خستگی و تمامی نداری. تو رحمان و بخشنده ضعفها و کوتاهی های بشری.

تمنا می کنم دعایم را بشنو

آنگاه كه "تقدير" نيست و از "تدبير" نيز كاری ساخته نيست "خواستن" اگر با تمام وجود , با بسيج همه اندامها ونيروهای روح و با قدرتی كه در "صميميت" هست , تجلی كند , اگر همه هستيمان را يك " خواستن " كنيم , يك خواستن مطلق شويم , و اگر با هجومها و حمله های صادقانه و سرشار از اميد و يقين وايمان" بخواهيم " پاسخ خويش را خواهيم گرفت .ايمان نيرومند" مي آفريند " هر در فروبسته ای كه كليدش در دست ما نيست , كه با سرانگشت مهارت, حيله و تدبير و نبوغ بازشدنی نيست , حمله تند و سرسختانه خواستن كه از قدرت اعجازگر يقين و عشق و اخلاص , حالت تهاجمی آمرانه گرفته باشد , فرو مي شكند .