تئاتر دیروز دفترچه یادداشت به کارگردانی خانم مرندی
چندین نقطه قوت داشت مثل دکور وایده دینامیک بودنش، موسیقی متن،جزئیات اجراء،کنتراست
صدایی،ولی توقع من خیلی بیشتر بود .عدم سلسله مراتب که نمایش را ازذهن دورمی کرد
تکه هایی از نمایش
منتظر پرنسم هستم که با هاش پژمرده شم
سقید سیاه است
جملات ساده و روزمره
شاید من خیلی دم دستم
Love song
حس نادر انتظار
شاید ما زندانی شدیم
---------------------------------------------------
اگــر هنر وهنرمنـــــــــدان آئینه جامعه باشند و تئاتر را چیزی جز سرگرمی وخنده بدانیم
برخورد های دو عنصر مردانگی وزنانگی بایستی بیشترین سطح اشغال افـــــکار جمعی را
داشته باشد که اینطور در هر نمایشی به نوعی دیده می شود
حالا تـابوی سکس شکسته، چیزی کاملاً طبیعی شده ،حتـی روزمره
ولی انسانهای اولیه جامعه مـــــدرن-!-ما که تازه به دوران رسیده
تاب و توانش را ندارد
وباز دچار همان افــراط و تفــریطــی است که جزء وراثتش شده
و از آن نـــاگزیر است
کتایون فیض مرندی با منظور چیزهایی را نمایش می دهدکه نفهمیدم
دغدغه های اجتماعی ایشان بوده یا تجربه های شخصی
او تلاش دارد زندگــی آدم ها را رنگی کند؛ با تابلو های رنگی با شور عشق
ولی نمایش در هم و بی انتهای او حتی کمکی به بازیگرانش نمی کند
چه رسد به خلق الله در کف
No comments:
Post a Comment